ერთი წლის წინ

შარშანდელი პოსტია, მაგრამ დღეს აქტუალური.

ერთიანი ეროვნული უკულტურობა

Clean the world

ფანჯრიდან გაფრენილი კულტურა

დღეს დილით:
თეთრი სამარშუტო ტაქსიდან ყვითელი პარკი გამოფრინდა, ცოტახანს იფარფატა ჰაერში და მერე თვალს მიეფარა…

თბილისი, დიდუბის ავტოსადგური, ივლისი, 2010
-დე მიყიდე რა ბანანი.
უყიდა.
-დე მიყიდე რა კოკაკოლა.
უყიდა.
-დე სად წავიღო ეს კანები?
-მოიცა დაიძრება “მარშუტკა” და გადავაგდოთ სადმე.

ერთი რიგითი დღე, სამარშუტო ტაქსი, დილა.
-ფანჯარა გამოაღო და მრავალჯერ გამოყენებული ერთჯერადი ცხვირსახოცი ქუჩაში მოისროლა.

აგვისტო, 2010, ისევ სამარშუტო ტაქსი:
რაღაცნაირი ტიპი იყო, ცოტა მომხიბლავი, შავგრემანი… ფანჯარაში იყურებოდა და ლუდს წრუპავდა…ის იყო ბოლო ყლუპი იგემა, ოდნავ წამოიწია და ფანჯრიდან ცარიელი ლუდის ბოთლი მოისროლა. ვერ გათვალა… უკან მომავალ მანქანას მოხვდა.
-ბიჭო შენ აზრზე ხააააააარ?
– “იზვინი ბრატ”…

რომელიღაცა თვის რომელიღაცა დღე…

არავინ იცის როგორი იყო, გოგო იყო თუ ბიჭი… უბრალოდ ერთ მშვენიერ დღეს (რომელიც შეიძლებოდა სულაც არ ყოფილიყო მშვენიერი) ქუთაისის განახლებულ ძველ უბანში გაიარა, გაიხედა-გამოიხედა და ახლადმოპირკეთებულ ფასადზე მათემატიკური ჭეშმარიტება მიაჯღაბნა:
1+1=3

2010, ივლისი, ერთიანი ეროვნული გამოცდების ერთ-ერთი დღე:

ქუთაისი, წარწერა #7 ავტობუსში:
მზესუმზირა და ბანანი მიირთვით კანიანად!

ისევ ერთი რიგითი დღე… ისევ საზოგადოებრივი ტრანსპორტი, ისევ ღია ფანჯრები, ისევ… ისევ…
გადააგდო…
გადააგდო…
გადაგდო…

ერთიანი ეროვნული უკულტურობა


ერთიანი ეროვნული გამოცდები დაიწყო. ფოტოები გადაღებულია საქართველოში, ერთ-ერთ ქალაქში, ერთ-ერთი საგამოცდო ცენტრის მიმდებარე ტერიტორიაზე.
ვფიქრობ რაიმე კომენტარი ზედმეტია.
პრინციპში რაც მინდოდა მეთქვა სათაურში უკვე ვთქვი.

როგორც ყოველთვის: აბა დატკბით და ისიამოვნეთ…



სინათლე გვირაბის ბოლოს