GO GREEN!

Advertisements

დაცული: My dreams Cemetery :)

ეს კონტენტი დაცულია პაროლით. მის სანახავად გთხოვთ შეიყვანოთ პაროლი ქვემოთ:

როგორ გვესმის სოლიდარობა

პოსტის წაკითხვამდე მიაქციეთ ყურადღება:
“ეს არის პირადი ბლოგი, სადაც ვწერ ჩემს პირად შეხედულებებს ამა თუ იმ საკითხთან დაკავშირებით.”

აქცია ფოტორეპორტიორების მხარდასაჭერად

გუშინ ქუთაისელმა ჟურნალისტებმა, ბლოგერებმა და სამოქალაქო საზოგადოების წარმომადგენლებმა ფოტორეპორტიორების მხარდასაჭერად ქუთაისის სამხარეო ადმინისტრაციის შენობის წინ აქცია გავმართეთ.
მთავარი მოთხოვნა:

მოხსენით გრიფი “საიდუმლო” ფოტოგრაფების საქმეს

მდუმარე აქცია სულ რაღაც ნახევარ საათს გაგრძელდა. სიმბოლურია, მაგრამ ფოტოგრაფების მხარდამჭერ აქციაზე არცერთი ქუთაისელი ფოტოგრაფი არ მოსულა. მიზეზი ჩემთვის უცნობია, თუმცა ინფორმაცია აქციის შესახებ უმრავლესობას ჰქონდა.

სოლიდარობის აქციას კითხვის ნიშანი დაუსვა გიორგი ხასაიამ თავისი პლაკატით.
“თავისუფლება ანჯელა დევისს”.
რაღაცაში ვეთანხმები გიორგი, რაღაცაში არა. აბსურდისტანში ვცხოვრობთ დიდი ხანია, თუმცა ვფიქრობ, პროტესტს ყოველთვის აქვს აზრი.

გუშინდელი აქცია ჩემთვის რამდენიმე რამის გამო იყო მნიშვნელოვანი.
ერთი ის რომ თურმე ამ ქალაქში რაღაცის გაკეთება შესაძლებელია. ვიღაცას, საზოგადოების სულ მცირე ჯგუფს მაინც აქვს რაღაცის მიმართ პროტესტი და ინდიფერენტული მასისგან განსხვავებით, ცდილობს საკუთარი დამოკიდებულება გამოხატოს.
მეორე მნიშვნელოვანი რაც დავინახე ეს ჟურნალისტების დამოკიდებულება იყო. (მადლობა “ახალ გაზეთს” “პს”-ს, “მეგა ტვს”, რადიო “ძველ ქალაქს”, “მაესტროს”,”ალია-ჰოლდინგს”, “რიონს”, “ETV”- ს და ყველა იმ ადამიანს ვინც გუშინ აქციაზე მოვიდა).
მორალის კითხვას არავისთვის არ ვაპირებ, თუმცა ერთია. როცა შენს კოლეგებს (ფოტორეპორტიორებს) მხარდაჭერა სჭირდებათ, ვფიქრობ არაკოლეგიალურია მოვლენებისგან განზე გადგომა.
ქუთაისის ადგილობრივ თვითმმართველობას ერთი მახინჯი ტრადიცია აქვს. წელიწადში ერთხელ,21 მარტს, ჟურნალისტურ თავყრილობას აწყობს და ხელისუფლება და ჟურნალისტები ერთად ქეიფობენ. როგორც წესი ასეთ ღონისძიებას ჟურნალისტთა კორპუსი მთელი შემადგენლობით ესწრება. მინიმუმ 60-70 ჟურნალისტი. თუმცა ეს ხალხი არასდროს ჩანს იქ, სადაც საკუთარი აზრის გამოხატვაა საჭირო. მაგალითად გაზეთ “ბათუმელების” მხარდასაჭერი აქციის გახსენებაც საკმარისია. 20 ადამიანი ძლივს შევგროვდით მაშინ. ბოდიში რა მეგობრებო, თქვენს თბილ სავარძლებს უნდა შევეხო. საოცარია, როცა გაწყობთ ჟურნალისტები ხართ (მაგალითად როცა ვინმე უნდა დააშინოთ, “შენ მე ვიღაცა ხო არ გგონივარ, გავალ აქედან და ისეთ დავწერ შენზე ბოდიშებს მომიხდიო”) და როცა არ გაწყობთ არ ხართ. გუშინ ერთმა მეგობარმა ჟურნალისტმა რჩევა მომცა. თუკი ოდესმე გადაწყვეტ მსგავსი აქციის ორგანიზებას, აუცილებლად აღნიშნე რომ აქციის დასასრულს “ფურშეტი” იქნება და მოვლენო.

ვიცი არ გესიამოვნებათ ამის წაკითხვა, მაგრამ ვერაფრით დაგეხმარებით. უკვე დავწერე. თუ რამე ცივი წყალი შემიძლია გირჩიოთ. საერთოდაც სანამ ჩემსკენ თითს გამოიშვერთ და რჩევა-დარიგებებს მომცემთ – რას ნიშნავს კოლეგიალობა და რატომ არ უნდა გამოიფინოს ჭუჭყიანი თეთრეული, მანამდე იქნებ დაფიქრდეთ თქვენ თუ გესმით საერთოდ ამ სიტყვის მნიშვნელობა. ეს პოსტი მხოლოდ პასუხია თქვენს არაკოლეგიალურობაზე (ოღჩ რა საშინელი სიტყვაა:).

This slideshow requires JavaScript.

საერთო ჯამში აქცია ნორმალური გამოვიდა. ფოტოგრაფების მხარდაჭერის გარდა, აქციაზე ერთი ფაქტის დემონსტრირებაც მოვახდინეთ: ქუთაისი ცოცხალია, სუნთქავს და ამ ქალაქშიც ცხოვრობენ ადამიანები ვისთვისაც ყველაფერი სულერთი არაა.

თუმცა მთავარი კითხვა დამრჩა პასუხგაუცემელი: რა აცინებდა ქუთაისის მერს გიორგი თევდორაძეს და მის პრესმდივანს. აქციის დასასრულს ეს წყვილი ქუთაისის მერიის აივანზე გამოჩნდა და გულიანად ხარხარებდა.
რა გაცინებდათ, გვითხარით, ჩვენც გავიცინებთ…

სირაქლემები


ფოტოები, რომელიც ახლა მინდა გაგიზიაროთ, რამდენიმე დღეა ჩემს ლეპტოპშია.
არც სკანდალურია, არც ისეთ ინფორმაციას შეიცავს, რომელსაც ქვეყნისთვის ან იმ ქალაქისთვის სადაც ვცხოვრობ ზიანის მოტანა შეუძლია. მაგრამ მაინც ვიკავებდი თავს გამოქვეყნებისგან და პოსტის დაწერისგან.
ძალიან მარტივი მიზეზის გამო – არ მეწერებოდა.
ჩემმა ერთგულმა მკითხველებმა კარგად იცით, აპოლიტიკური ბლოგი მაქვს. მაგრამ ახლა ძალიან მიჭირს სიმშვიდის შენარჩუნება და ნეიტრალურ პოზიციაზე დგომა.
ისე მიჭირს, როგორც არასდროს. არადა სულ რამდენიმე სურვილი მაქვს.
1.ძალიან მინდა ოდესმე ეს ქვეყანა ჯაშუშომანიით შეპყრობილი ადამიანებისაგან გაიწმინდოს.
2.მინდა ადამიანებმა უსამართლობაზე თვალი აღარ დახუჭონ.
3.ჟურნალისტებმა კოლეგიალობის გრძნობა თბილი სკამების დაკარგვის შიშით აღარ დაკარგონ.
4.ოდესმე სახელისუფლებო მედიას მოსწყინდეს სირაქლემას პოზაში ყოფნა და ხელისუფლების ორგანოდან თავი გამოიღოს.

ეს სურვილების არასრული ნუსხაა, გაგრძელება შეიძლება, მაგრამ ახლა პოსტის მთავარ თემას დავუბრუნდები. ფოტოებს რომელიც რამდენიმე დღის ქუთაისის ერთ-ერთ ცენტრალურ უბანში გადავიღე (სამართლიანად გაგახსენდათ ის ანეგდოტი, მთელი ქუთაისი ცენტრში რომ ცხოვრობს).

თქვენი არ ვიცი, მაგრამ მე ნებისმიერი უცხო ქალაქის აღქმას სადგურიდან ვიწყებ. მოდი ვნახოთ რა დახვდება ადამიანს რომელიც ქუთაისში მატარებლით ჩამოვა.

This slideshow requires JavaScript.

ამ ხედით დატკბობის შემდეგ მგზავრს შეუძლია იქვე სადგურის შიდა კიბით (სადაც აუტანელი სუნი დგას) გავიდეს ქუჩაში, ან გარე ხედებით “დატკბეს” და “კომფორტული” კიბეებით ისარგებლოს.

ესეც ბუნებრივი “ხეივანი” სადგურის ზედა მხარეს, კუპრაძის ქუჩაზე. ვისაც არ გამოგიცდიათ, გირჩევთ გამოსცადოთ. აქ გავლა ერთი “სიამოვნებაა”. განსაკუთრებით ექსტრემის მოყვარულებისთვის. ადრენალინის ზღაა. შეიძლება გველი გამოსრიალდეს ან მასთან გათანაბრებული ქვეწარმავალი, მაგალითად ხვლიკი:)

P.S. ეს ფოტო დღეს გადავიღე როცა რკინიგზის სადგურის გავლით ვცდილობდი ბალახვანში ჩასვლას. თუმცა როგორც ხედავთ აქ გავლა შეუძლებელია. ამიტომ საკმაოდ შორი გზის გავლა მომიწია დანიშნულების ადგილამდე მისასვლელად.

დასასრულს ერთი შენიშვნა. რკინიგზის სადგურის ირგვლივ რამდენიმე სახელმწიფო დაწესებულება მდებარეობს. სასამართლო, პროკურატურა, იუსტიციის სახლი. იქვეა საავადმყოფოც. ფოტოები სადაც “ბუნებრივი ხეივანის” ფონზე ეს დაწესებულებები ჩანდა, თვითცენზურას შეეწირა.
რატომ?
ქვეყანაში სადაც ყველაფერი მოსულა, არაფერია გამორიცხული.
თუმცა აუცილებლად დავინტერესდები და გავარკვევ ვის ევალება აღნიშნული ტერიტორიის დასუფთავება, ქუთაისის ადგილობრივ თვითმმათველობას თუ რკინიგზის სადგურს. თქვენც შეგატყობინებთ. ასე რომ…

To be continued….

ქორწილი ნაგავსაყრელზე

ცოტახნის წინ ქუთაისის ნაგავსაყრელზე მხატვრებმა ქორწილი გადაიხადეს. იყო მუსიკა, შამპანური, ცეკვა და დიდი მხიარულება. ქორწილი ერთგვარი დაგვირგვინება იყო იმ პროექტისა, რომელიც ერთი წლის წინ დაიწყო. პროექტ “ეკო-არტის” იდეა გერმანიაში, “კლიმატისა და კულტურის” აკადემიის 2010 წლის “საზაფხულო აკადემიის” დროს დაიბადა. რომელსაც ორგანიზებას აღმოსავლეთ ევროპასა და ცენტრალურ აზიაში გოეთეს ინსტიტუტი უწევდა.

სტატიის სრული ტექსტი შეგიძლიათ ნახოთ აქ www.netgazeti.ge

ქორწილი უკვე ვიდეო არტად იქცა, რომელიც ქართველმა რეჟისორმა გიორგი ბანძელაძემ გადაიღო. 7 წუთიან ვიდეო არტში, რომლის პრემიერაც მალე შედგება, კარგად ჩანს რომ ნაგავსაყრელზე ქორწილისათვის ერთგვარი ბუნებრივი გარემოა შექმნილი. ნაგავი ხომ ყველგანაა, უბრალოდ ერთი პატარა ქორწილისათვის ცოტა ბევრია.

“ჩვენ ყოველდღე დავდივართ ნაგავში, ყოველდღე რაღაცას ვზეიმობთ, მაგრამ ვერ ვამჩნევთ ამ პრობლემას. ბუნებრიობა გახდა ქუჩაში ნაგავი ეყაროს, ჩვენ კი თვალი დავხუჭოთ ამ პრობლემაზე და მშვიდად ვიცხოვროთ”

აუცილებლად ნახეთ ვიდეო არტი. ბოლოსდაბოლოს პირველი ქართული ეკო ქორწილია.

P.S. ეს ის პოსტია, ორი დღის წინ რომ დაგპირდით:)

და კიდევ, ეს ფოტოები ბონუსად…

This slideshow requires JavaScript.

John&Fish’s bird

დაპირებულ პოსტს ვერ ვაქვეყნებ.
თუმცა სანაცვლოდ არანაკლებ საინტერესო რამ მინდა გაგაცნოთ.
უფრო სწორად ვინ.
John&Fish – პოპულარული ფოტოგრაფების გუნდი Flickr-დან.

John&Fish და-ძმანი არიან.
ისინი 20 წელზე მეტია ერთად მუშაობენ, თუმცა ფოტოგრაფობა მხოლოდ 2006 წელს დაიწყეს. ძირითადად ფრინველებს იღებენ. თითოეული ფოტო ფერწერულ ტილოს ჰგავს, რომელიც ჯერ გაოცებს, მერე გატყვევებს და სხვა თვალით განახებს ველურ სამყაროს.

ფოტოგრაფების მიზანიც ესაა – შეაღწიონ ადამიანების გულებში. გლობალური დათბობა დღითიდღე სერიოზულ სახეს იღებს. ამ პრობლემის გადაჭრის ერთადერთი გზა კი არის ზიანის შემცირება ეკოგარემოში. პლანეტამ უნდა დაისვენოს. ფოტოგრაფები ამბობენ, რომ ისინი კიდევ უფრო თვალწარმტაც ფოტოებს გადაიღებენ, ადამიანებს ერთი შეხედვით ველური ფრინველების სილამაზეს დაანახებენ და ამ გზით შეძლებენ შეუნარჩუნონ მათ ბუნებრივი საბინადრო გარემო და სიცოცხლე.
John&Fish – ის ალბომები Flickr-ზე უკვე მილიონზე მეტ ადამიანს აქვს ნანახი. თუ ჯერ არაფერი გსმენიათ ამ ფოტოგრაფების შესახებ და მათი ფოტოები არ გინახავთ, დატკბით…

This slideshow requires JavaScript.

ესეც ბონუსად 🙂

ეკო არტი

ივნისში ქუთაისში ეკოლოგიური პლენერი ჩატარდა. მასში მონაწილეობას 4 ქვეყნის 10 მხატვარი იღებდა.

მხატვრების მიერ შექმნილი ნამუშევრები შეგიძლიათ ქვემოთ, სლაიდშოუში ნახოთ.

This slideshow requires JavaScript.

P.S. ხვალ ჩემი ბლოგის მკითხველებისთვის სიურპრიზი მაქვს. უპრეცენდენტო აქციის შესახებ მოგიყვებით, რომელიც ცოტახნის წინ ქუთაისში ჩატარდა და რომელიც ეკოლოგიური პლენერის ერთგვარი დაგვირგვინება იყო. ასევე შესაძლებლობა გექნებათ ნახოთ ფილმი, რომელიც ზუსტად ვიცი ჯერ ნანახი არ გექნებათ:)))

ერთი წლის წინ

შარშანდელი პოსტია, მაგრამ დღეს აქტუალური.

ერთიანი ეროვნული უკულტურობა

Clean the world