ჩემი გაზაფხული

უსაზღვროდ მიყვარს გაზაფხული. ყოველი დღე მიხარია, ყოველი დილა სიცოცხლით და სილამაზით მავსებს.გაზაფხულს ბევრი მზე და სითბო მოაქვს. როგორც ჩემი მეგობარი იტყოდა ახლა ჩემს ცხოვრებაში დგება ჟამი ხეტიალისა, ახალი თავგადასავლებისა, ჟამი სიყვარულისა…

გილოცავთ გაზაფხულის პირველი დღის პირველ წუთებს .

თუ ანათებ, ჩრდილში მდგომსაც შეგამჩნევენ

ხეები

რაც ხალხში ვიცხოვრე,
იმდენ ხანს რომ ტყეში მეცხოვრა,
ხეებს ხომ მაინც გავარჩევდი ერთმანეთისგან…
ვიშრიალებდი მეც იმათთან
დღეს გაცნობილი
ახალ თვისებით ხვალე აღარ გამაკვირვებდა.

“ხეები”
ბესიკ ხარანაული

რას ეუბნება ერთი ხე მეორეს, როდესაც მისკენ იხრება?

>

<

ღმერთო, როგორი წუთიერი არის ცხოვრება,
შეყვარებულნი
სიყვარულსაც ვერ მოასწრებენ.

მაგრამ როგორი ხანგრძლივია
იგი ჩვენი ტკივილებისთვის.

მე დავბრუნდი…
სიყვითლეშეპარული მწვანე პოსტებით.
არაფერი პირადი… შემოდგომის და ხარანაულის “ბრალია”.

შეჩერებული წამის ისტორია

13 წლის წინ მე და ჩემი 10 კლასელი ამ ძველ, მიტოვებულ გაზის მილზე გავედით. გუშინდელი დღესავით მახსოვს ის წვიმიანი დღე და დღემდე მაკანკალებს იმ წუთების გახსენებაზე.

ზრუნვა გარემოზე პირადი გამორჩენის მიზნით…

ამ ზაფხულს მდინარის ხეობაში ხეტიალისას თავზე წავადექით ბრაკონიერებს…. ვინაიდან და რადგანაც ძალიან პატარები ( 11-12 წლის) იყვნენ ნახევარსაათიანი ლექციით შემოვიფარგლეთ რატომ იყო ცუდი რასაც ისინი აკეთებდნენ. ხოლო ეს “ბანერი” მოგვიანებით აღმოვაჩინეთ და კარგადაც ვიხალისეთ:)

ქვეყნად უამრავი გზაა…მაგრამ ყველა გზა ია-ვარდით არაა მოფენილი. თუმცა ზოგს უმართლებს და იოლი გზით სიარულს სწავლობს…თუ რა თქმაუნდა ამას გამართლება ჰქვია:(

რაღაცნაირად იდგა ეს ხე იქ. თითქოს მარტო იყო და არც იყო. იმ ადამიანს ჰგავდა, თითქოს ბევრი მეგობარი რომ ჰყავს, მაგრამ როდესაც გაუჭირდება და მეგობარი დაჭირდება მარტო რომ აღმოჩნდება ხოლმე…

…………………………………………………………………………………………